Gerwin te Pas
Gerwin in de Veldkamp
Ruim 35 jaar geleden streken mijn geliefde en ik neer in de Veldkamp. We kregen er kinderen. Die gingen er naar school. En vlogen jaren later weer uit. Mijn straat wordt net als 35 jaar geleden voornamelijk bewoond door senioren zonder thuiswonende kinderen. Tijden veranderen. En dus ook weer niet.
Het is een publiek geheim dat de Veldkamp één van de meest aantrekkelijke, zo niet de aantrekkelijkste buurt van Harderwijk is. De buurt telt vrijwel uitsluitend koopwoningen in het middensegment, bewoond door ‘normale’ mensen (in de positieve betekenis van dat woord, dus mensen zonder opgeblazen ego en dito gedrag) die plezierig met elkaar samenwonen.
De Veldkamp is een groene wijk. We moeten wel op blijven letten dat dit zo blijft. Kapvergunningen voor (particulier) groen worden gemakkelijk afgegeven. Ik wil de komende periode bekijken of het kapbeleid moet worden aangescherpt.
Harderwijk Anders blijft zich ook inspannen om de geluidshinder van de A28 terug te dringen. Persoonlijk ben ik er niet rouwig om dat het plan van Rijkswaterstaat, waarbij niet minder dan 2500 bomen hadden moeten sneuvelen, de eindstreep niet heeft gehaald. Maar er moet natuurlijk wel iets gebeuren. Al is het maar door het verlagen van de maximale snelheid naar 80 km p/u.
Ik wandel en fiets veel door de buurt. Wil je iets delen? Spreek me aan! Of anders: bel of mail. Je weet me te vinden.
Gerwin Doet’t voor Harderwijk en Hierden
Als er één ding is dat ik aan mijn studie heb overgehouden, is dat wel het besef dat kennis relatief en tijdelijk is. Wat wij als waarheid beschouwen is niet absoluut en onveranderlijk. Ook raadsleden dienen open te staan voor nieuwe inzichten en andere opvattingen en daarover in gesprek te gaan.
We leven in een tijd waar verschillen worden uitvergroot, grote woorden graag worden gebezigd, maar ego’s snel gekrenkt zijn en falen altijd aan externe omstandigheden ligt. Ik probeer daar zoveel mogelijk bij weg te blijven. Relativeringsvermogen, humor en de durf om het gebaande pad te verlaten zijn voor mij belangrijke eigenschappen.
Ook vind ik het belangrijk om consequent te zijn. Subsidieregels horen we ook te hanteren in gevallen waar dat minder goed uitkomt. En als fietsen zo belangrijk is, moet je dat uitgangspunt ook toepassen op je eigen medewerkers. Verder moeten we niet ieder probleem op willen lossen door meer regels te maken, met als gevolg meer ambtenaren en nog meer bureaucratie. Tenslotte valt er veel te zeggen voor het maken van scherpere keuzes, zodat we meer overhouden voor echt belangrijk is.