Vanuit het stadhuis

Integraal werken

Cultuuromslag was en is een belangrijk speerpunt van het college bij aanvang van onze werkzaamheden in 2014. Mooi gezegd, maar wat bedoel je hiermee en wat zijn de resultaten vraagt u zich af.

In mijn portefeuille ben ik verantwoordelijk voor zorg en vanaf 2015 zijn onze doelen eigen regie, eigen kracht, een gezinsplan, samenredzaamheid en zorg zo dicht bij als mogelijk. Maatwerk is belangrijker dan de regels is de boodschap en opdracht naar de medewerkers die de gesprekken voeren met onze inwoners die hulp en ondersteuning nodig hebben. Een hele klus voor de klantmanagers van ons WMO-loket en intakers van CJG (centrum jeugd en gezin).

De casuïstiek (de behandeling van individuele gevallen in een specifiek gebied, red.) is soms heel complex en dan is afstemming met elkaar van het grootste belang. Na twee jaar transformeren in het sociaal domein kan ik gelukkig zien dat er grote stappen zijn gemaakt. Niet meer denken en handelen vanuit de eigen domeinen, maar elkaar opzoeken en van elkaar leren. Een voorbeeld van een denkbeeldige casus om met u te delen.

Een gezin bestaat uit vader, moeder en drie dochters. Vader is doof en gaat elke dag naar zijn werk. Moeder is huisvrouw en heeft een IQ van 60. Dochter van 20 is uit huis en weet zich met begeleiding redelijk goed staande te houden. Dochter van 17 is autistisch en heeft net te horen gekregen dat zij geen WaJong-uitkering krijgt. Zij weet heel goed te verbloemen dat er problemen zijn, maar kan eigenlijk niet goed zelfstandig haar leven inrichten. Zij heeft een vriendje en nu al een kinderwens. De jongste dochter van 12 zit op een school voor speciaal onderwijs en heeft thuis vaak woedeaanvallen. Er is veel georganiseerd rondom het gezin, maar moeder zorgt ervoor dat de verhouding met de professionals steeds wordt verstoord. Dus vaak nieuwe hulpverleners die niet echt een band weten te krijgen met de moeder.

Zoals u leest zijn alle vier de wetten uit het sociaal domein in beeld. De WMO voor de begeleiding, voorzieningen, huishoudelijke ondersteuning en vervoer, de Jeugdwet voor de hulp en ondersteuning aan de ouders en de kinderen, de Participatiewet omdat de dochter van 17 vanaf 18 jaar moet proberen werk te krijgen en de Wet op Passend Onderwijs voor het speciaal onderwijs.

Afgelopen maand heb ik mogen meemaken hoe zo’n casus integraal wordt opgepakt. Daarbij vooral ook te ervaren de strijd tussen gevoel en de cultuuromslag die we willen. Het liefste zou je natuurlijk willen ingrijpen en zelf aan de slag gaan om dit gezin 24 uur te begeleiden en te ondersteunen. Maar hoe verhoudt zich dit met een plan van aanpak voor allen waarbij je graag wilt bereiken dat eigen kracht, eigen doelen, eigen netwerk, samenredzaamheid de doelstelling zijn en waarbij vooral de eigen regie niet uit het oog verloren mag worden.

Een hele worsteling voor de medewerkers die hierbij betrokken zijn. Mooi is het dan dat het onze medewerkers steeds vaker lukt om gezamenlijk op te trekken en zich verantwoordelijk te voelen voor deze gezinssituatie. Anders denken om oplossingen te zoeken en schakelen wanneer het nodig is. Hopelijk lukt het op deze wijze dat het gezin zich staande weet te houden en handvatten krijgt om

met hulp en ondersteuning zelf ook keuzes te maken die goed zijn voor hun toekomst. 

In ieder geval zie ik dat kennis en kunde gedeeld wordt en dat wij als gemeente steeds meer werken vanuit een integraal dossier. Het leer- en groeiproces waar we mee bezig zijn is nog lang niet voltooid en er zullen tegenvallers zijn waar we van leren. Maar hoopvol is dat uit de eerste ervaringsonderzoeken blijkt dat we onze inwoners serieus nemen en dat ze dat waarderen. 

Wij gaan met volle inzet verder met onze ontwikkelagenda die bestaat uit: op orde brengen van de beschikbare informatie, verbeteren van de integraliteit tussen Jeugd, WMO en Pwet en de verbreding naar welzijn, maatschappelijke zorg, sport en cultuur.

Gert Jan van Noort

Harderwijk Anders