Vanuit de fractie

De dilemma’s van een fractie…

Stadspartij Harderwijk Anders mag met trots spreken over een brede fractie. We hebben gemiddeld zo’n man of tien aan onze tafel zitten op maandagavond en de laatste tijd zijn er maar liefst vijf nieuwe mensen bijgekomen, Pieter, Bourak, Ben, Geertje en Kimberley. Met deze laatsten hebben we niet alleen meer zeggenschap, maar zeker ook meer kennis in huis gehaald.

We hebben grondige kennis op gebied van het sociaal domein, op ruimtelijk gebied, financieel en juridisch maar ook op gebied van cultuur, sport en participatie. Dit alles in een mooie gemengde vorm van jong en oud, man en vrouw, allochtoon en autochtoon, maar ook van atheïst, christen en moslim.

Een brede fractie is een rijk bezit. Per dossier kan je taken en lasten verdelen, je kan zelfs naar een vorm van meer thematisch vergaderen en daar je leden en stadsbewoners bij betrekken. Zo creëer je brede input en gedegen besluitvorming. Gebaseerd op kennis, een grondige inhoudelijke discussie en de juiste steekhoudende argumenten.

Soms echter, heel soms kom je er met zijn allen niet zo goed uit. Op basis van welk argument kom je tot je besluit? Soms kan het financieel aspect leidend zijn, soms het inhoudelijk aspect, de actualiteit of de morele plicht vanuit ons partijgedachtengoed.

10 november jongsleden werd in de raadsvergadering gedebatteerd over de meerjarenbegroting, bij uitstek een moment om als partij met initiatieven te komen. Middels een motie (oproep aan het college) of een amendement (tekstwijziging op de begroting) kan je proberen als partij om een fractiewens ‘binnen te slepen’. In de aanloop naar deze avond spraken we meerdere momenten binnen de fractie over de onrust die in Nederland ontstaan is over het mogelijke kankerverwekkende rubbergranulaat, dat gebruikt wordt als vulling voor kunstgrasvelden.

Pieter bracht het onderwerp als eerste ter sprake in de fractie. Hij vroeg zich terecht af welke bemoeienis de lokale politiek hierin heeft. De grasvelden immers, zijn eigendom van de gemeente, dus de gemeente heeft hier zeker een verantwoordelijkheid waar het de gezondheid van onze veldspeler(tje)s betreft. Het uiteindelijke vraagstuk is uiteraard of je wel of niet moet toestaan dat er gesport wordt op mogelijk ongezonde velden. Moet je deze velden sluiten, in zijn geheel vervangen, de vulling van het veld vervangen of gewoon door laten spelen omdat er al vele jaren op gespeeld is zonder bekende problemen?

We hebben hier uitgebreid over gesproken in de fractie, voors en tegens afgewogen en de diverse argumenten op rij gezet. Enerzijds waren er klanken die opriepen het landelijke onderzoek van het RIVM en uitspraken van de voetbalbond af te wachten. Anderzijds werd een terecht appél gedaan op de gezondheid van onze kinderen. Wat een besluit hierover niet makkelijk maakt is dat het vervangen van slechts een vulling (veld) rubbergranulaat zo’n 125.000 euro kost. Met vijf velden waar dit op van toepassing is praten we dus over een slordige 625.000 euro gemeenschapsgeld, geen spreekwoordelijk kattenpis.

Jullie zullen het dilemma begrijpen: ga je mogelijk 625.000 euro uitgeven aan

iets dat mogelijk achteraf niet nodig blijkt te zijn? Mag je wachten met maatregelen en onze kinderen nog langer blootstellen aan mogelijk ongezonde velden. Bijkomende bijzonderheid is nog dat je niet een paar vierkante meter veld kunt testen en daarop baseren dat het hele veld al dan niet veilig is zo bleek eerder uit een internationaal onderzoek. En stel je ook nog eens voor dat uit het lopende onderzoek blijkt dat de velden inderdaad gevaar voor de gezondheid opleveren; hoe groot is dan de run op alternatieven en wat zal dat met de prijs doen bij schaarste?

Uiteindelijk hebben we na rijp beraad besloten in de raadsvergadering toch een amendement in te dienen met de strekking dat de velden zouden moeten worden voorzien van kurkvulling i.p.v. het aanwezige rubbergranulaat. Niet iedereen stond hierachter, maar in een brede fractie maak je uiteindelijk keuzes op basis van meerderheid van stemmen. Uiteraard konden we op onze vingers natellen dat ook in de gemeenteraad de meningen hierover ver uiteen zouden lopen. Maar we hebben het gedaan, we hebben onze nek uitgestoken voor de gezondheid van onze sporters. Na het indienen gaf wethouder Christianne van der Wal (VVD) een negatief advies af naar de raad. Het amendement kreeg daarna onvoldoende steun en is er niet door gekomen bij de raad. We hebben Harderwijk en Hierden echter laten zien dat wij ons kwetsbaar durven opstellen bij moeilijke vraagstukken en zijn de te verwachten lastige financiële discussie in het raadsdebat niet uit de weg gegaan.

Mocht binnenkort wel blijken dat de velden gevaar opleveren voor de gezondheid, kunnen wij aantonen een partij te zijn die niet heeft willen afwachten, maar een partij zijn die vooruitstrevend omgaat met dilemma’s in onze gemeente.

Jack van Zundert

Harderwijk Anders