Talk of the town

Talk of the town is de column van Pietje Bell en dient zodanig geïnterpreteerd te worden

Animal farm

Geboren in de inktzwarte jaren veertig, voor een deel gevormd gedurende de muisgrijze jaren vijftig, mocht ik rijpen in de zes- en zeventiger jaren. Het moge in brede kring bekend zijn, dat ik met recht een kind ben van die roemruchte laatste periode. De tijd van provo, kabouter, feminisme, de uitvinding van de pil (begin van de seksuele revolutie) en niet te vergeten de meest fantastische (pop)muziek ooit.

Het was ook de tijd van vrijheid, blijheid met in gedachte voorgoed te hebben afgerekend met het regenteske en klerikale. Toegegeven, het liep wel eens een beetje uit de hand, maar er gebeurde iets wezenlijks en wij waren er van overtuigd dat de wereld echt ten goede zou veranderen. Maar wie de geschiedenis een beetje kent, ziet dat er altijd weer golfbewegingen ontstaan. Met andere woorden: wie zijn verleden niet kent begrijpt niets van het heden. En dat is een waarheid als een Hierdense koe.

Aan de politieke macht komen is op zichzelf niet zo vreselijk moeilijk. Een beetje slim jongetje of meisje sluit zich aan bij een politieke partij. Draait een jaartje of wat mee in de politieke kraamkamer (steunfractie). Profileert zich en voor je het weet zit je in de gemeenteraad van een middelgrote provinciestad. En dan zijn er vele wegen die naar Rome (lees Den Haag) leiden.

Beste lezer, u begrijpt het al uw scribent chargeert enigszins maar zit niet ver bezijden de waarheid. Echter met die verworven macht om kunnen gaan is van een heel andere orde. Hoe vaak zie je veelbelovende politici niet in negatieve zin veranderen als men eenmaal aan het pluche heeft geroken. En dat is jammer.

Maar waar wil ik nou eigenlijk heen? Dat ga ik proberen uit te leggen. Ik ben namelijk hartstikke trots. Trots op de politieke wind die momenteel in onze prachtige Hanzestad waait. Een college dat in vele opzichten orde op zaken probeert te stellen. Maar vooral van de burger verwacht dat ie meedenkt en participeert. Dat is de democratie waar wij in de jaren zestig/zeventig voor gingen: van binnenuit en niet van bovenaf!

Ik ben er ten zeerste van overtuigd dat onze partij daar een belangrijk steentje aan heeft bijgedragen. Gewoon, omdat wij altijd staan voor openheid, eerlijkheid en wars zijn van achterkamertjespolitiek. En nogmaals daar ben ik hartstikke trots op! Maar een goede start geeft geen garantie voor de toekomst. Er schuilt altijd een venijnig addertje onder het gras. Mensen blijven mensen en daarom moeten wij als partij alert blijven.

Het zou dan ook een goede zaak zijn als beginnende politici Animal farm (Boerderij der dieren) van de Engelse schrijver George Orwell, de briljante geest achter het superieure 1984, als verplichte kost tot zich zouden nemen. Een magnifiek boekwerkje waarin precies staat beschreven hoe een goed begin kan eindigen in een drama. En dat wil natuurlijk niemand. Veel leesplezier!

Pietje Bell

Harderwijk Anders