Rare wereld

Rare wereld

Als klein jongetje heb ik mij al vaak verbaasd over de grote mensenwereld. Ik zat op een katholieke lagere school met alleen maar jongens. Het ‘zwakke’ geslacht was volstrekt uit den boze. Een in absolute zin ridicule en onnatuurlijke situatie natuurlijk en ook nog gedirigeerd door mannen gekleed in een waanzinnige damesoutfit.

Tja, daar wordt nu uitbundig om gelachen, maar ik verzeker u dat ik vaak stik jaloers heb gekeken naar scholen waar die prachtige, mysterieuze wezens wel als volwaardig werden beschouwd. Meisjes werden ze genoemd en die waren voor die ‘keurige’ roomse jongetjes volstrekt onbereikbaar. Alleen in je stoutste dromen leken ze enigszins tastbaar.

In Amsterdam mocht je toentertijd, in tegenstelling tot de Veluwe, wel op zondag zwemmen. Maar wel gescheiden (er waren aparte baden voor de beide seksen). Want stel je voor dat iemand van het ‘andere’ geslacht je gedeeltelijk in je blootje zou ontwaren. Al waren wij jongetjes natuurlijk inventief genoeg om allerlei duistere zaakjes te bedenken om iets te aanschouwen van het strikt verbodene. Maar die zelfbedachte normen en waarden werden in die barre tijden streng bewaakt door onze toenmalige regenten. En regenten waren het!

Wat te denken van volstrekt onschuldige blaadjes als De Lach en jawel het naturistenblaadje Natuurvrienden. Daar zat ter hoogte van de vrouwelijke borstpartij een bandje dat alles wat je als jongeling aantrekkelijk vond volstrekt aan het puberale oog onttrok. Het navrante is echter dat nu ‘bijna alles’ mag de belangstelling daarvoor vrijwel verdwenen is.

We leven nu bijna in 2017. Zondagen verlopen hier in Harderwijk en zeker in Hierden nog net zo levenloos als honderd jaar geleden. Op de boulevard en de horeca in de binnenstad na, hoezo rechtsongelijkheid, zijn de winkels potdicht. Ook gedurende het toeristenseizoen! Duizenden potentiële kopers lopen enigszins verloren door enge winkelstraten op zoek naar zaken die strikt

 
gesloten zijn. En waarom? Om het alras afnemende kerkvolk niet voor de gelovige voeten te lopen. En dit terwijl het winkelbestand in een rap tempo afneemt. Beste lezer, is dit nog te verantwoorden of te begrijpen? Neen, natuurlijk niet.

Maar het tij gaat keren. Tijden veranderen razendsnel en waar nog niet zo lang geleden, voor aanvang van de raadsvergaderingen, een gebedje werd gepreveld gaan nu steeds sterkere geluiden op om eindelijk iets te doen aan die vermaledijde zondagsluiting. Het zoemt door het stadhuis: ‘Nog even en de winkels gaan open!’

De confessionele partijen in Harderwijk en Hierden willen eigenlijk ook wel. Begrijpen dondersgoed dat de winkelsluiting op zondag niet meer is tegen te houden. Maar zitten met een nogal verouderde en zeer behoudende achterban die (nog) van geen wijken wil weten. En straks zijn er weer verkiezingen.

Maar waar hebben wij het nu eigenlijk over? Als jij op zondag je winkeltje open wilt gooien of dat voortreffelijke flesje witte wijn wilt halen, dan moet je dat toch zelf weten. Daar heeft echt niemand iets mee te maken! Kijk en wil je dit niet dan blijf je gewoon lekker thuis, braaf achter je flinterdunne gordijntjes. Toch? Dus: open die winkels! Dan hoeven we het niet meer stiekem te doen…

Ad infinitum *

Pietje Bell

* ’Tot in het oneindige’

Harderwijk Anders