Raadsblog Orhan Karaaslan

Hoe kunnen de burgers de weg naar elkaar terugvinden?

Het lijkt vandaag soms vanzelfsprekender om met iemand aan de andere kant van de wereld te spreken dan met je Buren te praten.
Een wereldburger maar toch een eenzaam en anoniem bestaan. Hoe kunnen de burgers de weg naar elkaar terugvinden?

De tijd dat de burendag de enige ontmoetingsdag was ligt achter ons. Er worden steeds meer initiatieven getoond om een straatbarbecue, wijk- of buurtfeest, straatspeeldag, boomplantdag te organiseren.
Contact tussen mensen is enorm belangrijk voor de sociale cohesie.

Paul Schnabel omschrijft sociale cohesie als volgt;
“De mate waarin mensen in gedrag en beleving uitdrukking geven aan hun betrokkenheid bij maatschappelijke verbanden in hun persoonlijke leven als burger in de maatschappij en als lid van de samenleving.”
Schnabels definitie laat zien dat sociale cohesie een breed begrip is dat zowel betrekking heeft op belevingsaspecten als op gedrag.

Gezien de hoeveelheid trends die ondergebracht worden onder de term wijkgericht werken is het van belang om dit conceptueel in te kaderen.
De wijk wordt steeds vaker door beleidsmakers, overheden en dienstverleners gezien als een plek om uiteenlopende beleidsdoelen te realiseren.

Individualisering, vergroting van culturele diversiteit zonder onderlinge binding, globalisering, de terugtredende overheid, verzwakking van bindende situaties als dorpsgemeenschappen, gezin en familie, het zijn allemaal ontwikkelingen die de sociale cohesie verzwakken.

Zelf heb ik in een wijk/buurtteam gezeten en weet het belang ervan. Zonder hulp van de vrijwillige burgers kunnen we de leefbaarheid niet verbeteren.

Orhan Karaaslan, gemeenteraadslid voor de Stadspartij Harderwijk Anders

Harderwijk Anders