Raadsblog Gertien Koster

De gemeente Harderwijk probeert op een aantal manieren de inwoners van Harderwijk en Hierden bij de politiek te betrekken. Ze doet dat onder andere door gebruik van de social media. De raadsleden, maar ook anderen zoals de griffier en de burgemeester, moeten om de beurt een blog schrijven zodat er wekelijks een stukje is om te plaatsen in de diverse (social) media. Hier de bijdrage van Gertien.

gertien

 

Begin jaren 80 wilde ik Harderwijk zo snel mogelijk verlaten. Ik ging naar de grote stad want dáár gebeurde het allemaal, dit in tegenstelling tot Harderwijk. Op zich geen vreemde instelling voor een jongere…. Ik vertrok naar Utrecht en toen via Parijs en Zwolle naar Haarlem waar mijn dochter geboren werd. Na een paar jaar ging ik toch terug naar Harderwijk, net als veel anderen overigens. Ik werd raadslid en kreeg veel reacties op mijn niet meedoen aan het ambtsgebed. Dat gebed paste volgens mij niet bij een openbaar orgaan als de gemeenteraad. Ik ging in discussie over waarom het één (de kermis) niet op zondag open mag en het ander (de ijsbaan) wel. Ik begreep, en begrijp, dat niet. Op die momenten wist ik ineens weer heel goed waarom ik weg wilde als jongere.

Inmiddels is er gelukkig wel veel veranderd in Harderwijk maar van mij mag het nog meer bruisen. Ik kijk dan ook uit naar de opening van het strandeiland en ben benieuwd hoe het uit gaat pakken. Ik las iets over kampvuurtjes, mobiele horeca en yoga. Klinkt goed. Zouden er openbare barbecues komen? Ik zeg doen! Gaan Harderwijkers daar feestjes bouwen en mag dat eigenlijk? Waar ik ook naar uitkijk is het Lalalandfestival op 24 en 25 mei. Wie vorig jaar bij de eerste editie van dit festival is geweest weet wat ik bedoel als ik zeg “Paradijsvogelbar”, “Smijtpaleis” of “Vrijbuiterspodium”. Sommigen schijnen te denken dat dit bijna on-Harderwijkse evenement alleen jongeren trekt maar dat is een misverstand. Er is van alles te beleven voor jong én oud! De toegang is gratis, ook niet onaardig. Heel bijzonder aan dit festival vind ik dat het volledig georganiseerd wordt door vrijwilligers. En dat is dan volgens mij wél weer heel Harderwijks. Nu nog een broedplaats en dan hoor je mij, voorlopig, niet meer klagen. Ik ga hier nooit meer weg!
Gertien Koster

Harderwijk Anders