Infrastructuren: aanzet tot discussie

Op 7 juli jongstleden heeft in de gemeenteraad het debat plaatsgevonden
over de komst van een crematorium. Dit debat behandelde met name twee
vragen: Deze gingen over de te kiezen lokatie en mogelijke rol van de
gemeente in de exploitatie. Onze partij heeft na het debat ingestemd met
beide beslispunten, te weten:

1. de locatie Newtonweg als locatie aan te wijzen voor de realisatie
van een crematorium;
2. de exploitatie van het crematorium over te laten aan een
marktpartij.

Uit de hand van fractielid Gerwin te Pas is onderstaand, opiniërend
stuk gekomen, dat met name ingaat om de vraag of je als gemeente wel of
niet een rol zou moeten willen aannemen als exploitant van initiatieven
die ook aan marktpartijen kunnen worden overgelaten.

Ondanks dat het stuk mogelijk een pleitbezorger is voor exploitatie
door de gemeente, hebben we als fractie ingestemd met het uit handen
geven van deze rol bij het op komst zijnde crematorium.

Infrastructuren: aanzet tot discussie

Graag maak ik van deze gelegenheid gebruik om een thema aan de orde te
stellen, dat bij verschillende actuele vraagstukken een rol speelt, te weten: de
manier waarop we met voor de samenleving cruciale infrastructuren zouden
moeten omgaan.

Voor velen die zich met de ‘kabel’ bezighouden, geldt Harderwijk (samen met
Gouda) als lichtend voorbeeld. Anders dan andere gemeenten heeft Harderwijk
zijn kabelnetwerk niet verkocht aan een commerciële partij en daarmee geen
monopolist in huis gehaald die – om het demagogisch te zeggen – slechts winst
kan maken over de ruggen van de eigen bevolking.
Waar sprake is van een natuurlijk monopolie heeft de overheid van oudsher een
rol. Denk aan de spoorwegen en onze voormalige PTT. De overheid biedt dit
soort diensten vaak zelf aan. Waar mogelijk wordt tegenwoordig een onderscheid
gemaakt tussen infrastructuur (die in overheidshanden blijft) en diensten (die
door commerciële partijen in onderlinge concurrentie via die infrastructuur aan
het publiek worden aangeboden). Een mooi voorbeeld hiervan is onze
elektriciteitsvoorziening: het netwerk is in handen van de overheid (o.m Tennet
voor het hoogspanningsnet) terwijl tientallen partijen de consument tegen
verschillende condities al dan niet groene stroom leveren.

Op grond van hierboven genoemde overwegingen is de exploitatie van de
begraafplaats meestal een gemeentelijke aangelegenheid. Maar als er een
crematorium moet komen, geeft onze plaatselijke overheid niet thuis. En
niemand die zegt: dat is toch vreemd, ook hier is sprake van een monopolie en
dat zou je toch niet aan marktpartijen moeten overlaten.
In de sfeer van de culturele infrastructuur spreekt de Harderwijkse praktijk
minder tot de verbeelding. Integendeel. Zalen zijn b.v. in eigendom bij private
partijen. Daarmee kun je speelbal van deze partijen worden en verliest de
plaatselijke politiek zijn regierol. Er is wat mij betreft dan ook niets vreemds aan
als Harderwijk deze infrastructuur of een deel ervan zelf in eigendom zou
verwerven.

De gemeente verkent de mogelijkheden tot aankoop van het VSE-pand. Dat doet
zij niet om eventueel zelf een eendenslachterij te beginnen, maar om richting te
geven aan planologische ontwikkelingen. Je zou je kunnen voorstellen dat de
gemeente ook het pand koopt waarin de bibliotheek nu is gevestigd. Om er een
theaterzaal van te maken en als dat technisch niet haalbaar mocht zijn, om
andere ambities, bijvoorbeeld in de sfeer van de volkshuisvesting, te realiseren.

Graag discussie!!

Gerwin te Pas

pas.00722@planet.nl

0 New
Reply to all

Harderwijk Anders